پاییز در راه است .

تو رفتی و خیلی وقت است

چشم انتظاری را یاد گرفته ام !

حس و حالی که دارم

شبیه خودم نیست !

گویی که قرن هاست بر باد رفته ام!

اشک هایم را برای پاییز نگه داشته ام .

پاییزی که زرد و نارنجی بودنش

حالم را خوب میکند .

من خودم را ، خودٍ واقعی ام را

در یکی از روز های بارانی پاییز

جا گذاشته ام !

کنون که تا به این حد خونسردم !

حتی آن دمی که از بغض و خشم لبریز میشوم !

معنی اش این است .

که در پاییزی ترین روزِ سالِ قبل

از قافله ی فصول زندگی به جا مانده ام ،

اواخر شهریور ماه

منٍ واقعی ام را نشانت خواهم داد.

من عطر تنم با بوی نم خاک

و هوای دلگیر، حتی دلگیر تر از غروب جمعه ها

در آمیخته است .

من به قدم زدن در جاده ی تنهایی عادت دارم

پاییز که بیاید؛

قدم زدن بر روی برگ ها و شنیدن صدای خش خش آن ها

برای من هزاران خاطره را تداعی خواهد کرد .

من پاییز را دوست دارم .

یاد تو بودن؛

نمیدانی

که زیر باران پاییزی و آسمانی پوشیده از ابر هایی تیره

چه کیفی دارد !

#آیسان_محمدی